Jerzy Dymczyk, urodzony 19 października 1949 roku w Działdowie, to postać, która pozostawiła znaczący ślad w historii Wojska Polskiego. Jako pułkownik, pełnił kluczową rolę jako dowódca 15 Sieradzkiej Brygady Wsparcia Dowodzenia w latach 1994-1997.
Jego kariera wojskowa była przykładem oddania oraz profesjonalizmu w służbie dla kraju. Niestety, zmarł 22 grudnia 1997 roku, pozostawiając po sobie zmarłych wspomnienie swojej służby oraz osiągnięć w armii.
Wykształcenie
Jerzy Dymczyk posiada bogate wykształcenie, które znacznie przyczyniło się do jego kariery zawodowej. W 1968 roku ukończył Technikum Budowy Okrętów w Gdyni, co stanowiło solidną podstawę jego technicznych umiejętności.
Rok 1972 przyniósł mu kolejny istotny krok w edukacji – został absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Łączności w Zegrzu, co umożliwiło mu rozwój w obszarze wojskowych technologii komunikacyjnych.
W 1980 roku Jerzy Dymczyk kontynuował swoją naukę na Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie, co otworzyło przed nim jeszcze szersze horyzonty w dziedzinie strategii i dowodzenia.
W 1987 roku wziął udział w kursie doskonalenia oficerów z organizacji i kierowania, co wzbogaciło jego zdolności kierownicze.
Następnie, w 1992 roku, odbył kurs doskonalenia pedagogicznego dowódców, który pozwolił mu na rozwój umiejętności pedagogicznych i z zakresu zarządzania zespołem.
Na zakończenie, w 1995 roku, Jerzy Dymczyk podjął wyzwanie ukończenia Podyplomowego Studium Operacyjno-Strategicznego w Akademii Obrony Narodowej, co znacząco poszerzyło jego wiedzę w dziedzinie operacji wojskowych.
Kariera zawodowa
Jerzy Dymczyk to uznany oficer, którego kariera wojskowa obejmuje szereg znaczących stanowisk i osiągnięć. Swoją przygodę z wojskiem rozpoczął w 1968 roku, gdy podjął naukę w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Łączności, gdzie pełnił funkcję podchorążego do 1972 roku.
Następnie, w latach 1972-1975, służył w 14 pułku radioliniowo-kablowym w Strzegomiu, gdzie szybko awansował na dowódcę plutonu. Jego zdolności przywódcze zostały zauważone, co doprowadziło do objęcia przez niego stanowiska dowódcy kompanii w tym samym pułku w latach 1975-1977.
W 1977 roku Dymczyk rozpoczął naukę w Akademii Sztabu Generalnego, gdzie kształcił się do 1980 roku. Po ukończeniu akademii, wrócił do 14 pułku radioliniowo-kablowego, zajmując stanowisko dowódcy batalionu w latach 1980-1981, a następnie objął funkcję szefa sztabu oraz zastępcy dowódcy do 1984 roku.
W ciągu kolejnych dwóch lat, do 1986 roku, pełnił rolę zastępcy dowódcy ds. liniowych w 15 Brygadzie Wsparcia Dowodzenia. W latach 1986-1988 był szefem sztabu i zastępcą dowódcy tej samej brygady. Pasja i profesjonalizm Dymczyka zyskały uznanie, co wpłynęło na kolejne powierzone mu zadania.
W międzyczasie, w latach 1988-1994, zajął stanowisko dowódcy 10 pułku łączności, a jego kariera osiągnęła nowy poziom, gdy w latach 1994–1997 objął dowództwo nad 15 Brygadą Wsparcia Dowodzenia.
Awanse
W karierze Jerzego Dymczyka można zaobserwować liczne awanse, które świadczą o jego rozwoju zawodowym i zdobywanym doświadczeniu.
- podporucznik – 1972,
- podporucznik – 1975,
- kapitan – 1979,
- major – 1984,
- podpułkownik – 1988,
- pułkownik – 1992.
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
Jerzy Dymczyk odznaczony został licznymi nagrodami i wyróżnieniami, które stanowią uwieńczenie jego wkładu w działalność na rzecz ojczyzny. Do najbardziej znaczących odznaczeń należą:
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1997,
- Złoty Krzyż Zasługi,
- Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny,
- Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju,
- „Zasłużony dla Miasta Sieradza”.
Przypisy
- 15 Sieradzka Brygada Wsparcia Dowodzenia. Dowódcy. 15bwd.wp.mil.pl. [dostęp 27.02.2024 r.]
- M.P. z 1997 r. nr 69, poz. 673.
- a b c d e Kowalski 2009 ↓, s. 35.
Oceń: Jerzy Dymczyk